نکات کلیدی:
· نشست های علمی انجمن دیابت آمریکا (ADA) میزبان سمپوزیوم هایی درباره درمان های نوین دیابت و چاقی بود.
· داده هایی درباره فناوری های جدید، الگوهای جدید تجویز دارو و موارد دیگر ارائه شد.
۱۹اوت ۲۰۲۵- نشست های علمی انجمن دیابت آمریکا که در ماه ژوئن برگزار شد، میزبان جدیدترین دستاوردهای علمی در حوزه درمان دیابت و چاقی بود. این نشست که در شهر شیکاگو برگزار شد، شامل چندین سمپوزیوم بود که آخرین داده ها درباره درمان های نوین را ارائه داد. در این گزارش اختصاصی، مجموعه ای از مهم ترین مطالعات و به روزرسانی های ارائه شده در این نشست، همراه با دیدگاه ها و واکنش های متخصصان گردآوری شده است.
درمان نوین MariTideبرای کاهش وزن
داروی جدیدی با نام کامل «ماریدبارت کافراگلوتاید» از شرکت Amgen که به اختصارMariTide نامیده می شود، در یک کارآزمایی بالینی فاز ۲، کاهش وزن قابل توجهی را در طول یک سال در بزرگسالان مبتلا به چاقی نشان داد؛ بدون توجه به وضعیت ابتلا به دیابت نوع ۲.
ماریتاید، دارای اثر دوگانه است که هم گیرنده GLP-1 را فعال می کند و هم گیرنده GIP را مهار می سازد.
دکتر آنیا یاستربوف، استاد پزشکی و غدد درون ریز کودکان در دانشگاه ییل و مدیر مراکز تحقیقاتی مرتبط با چاقی و مدیریت وزن در این دانشگاه، در یک نشست خبری گفت:« داشتن دارویی که ماهی یک بار یا کمتر مصرف شود و هم به کنترل قند خون کمک کند و هم به ریشه اصلی دیابت یعنی چاقی بپردازد، بسیار منحصر به فرد است».
در گروهی شامل ۴۶۵ بزرگسال مبتلا به چاقی بدون دیابت، میانگین درصد تغییر وزن بدن نسبت به زمان شروع تحقیق در گروهMariTide بین ۱۲.۳ درصد تا ۱۶.۲ درصد کاهش داشت، در حالی که در گروه دارونما این کاهش تنها ۲.۵ درصد بود (بر اساس مدل درمانی مبتنی بر قصد درمان).
در مدل اثربخشی (که فرض می کند شرکت کنندگان به طور کامل دارو را در طول مطالعه مصرف کرده اند)، کاهش وزن حتی بیشتر بود و بین ۱۶.۳ درصد تا ۱۹.۹ درصد گزارش شد، در حالی که در گروه دارونما تنها ۲.۶ درصد کاهش مشاهده شد.
در گروهی شامل ۱۲۷بزرگسال مبتلا به چاقی و دیابت نوع ۲،MariTide کاهش وزن بیشتری نسبت به دارونما ایجاد کرد. در مدل درمانی، کاهش وزن بین ۸.۴ درصد تا ۱۲.۳ درصد بود، در حالی که در گروه دارونما تنها ۱.۷ درصد کاهش مشاهده شد. در مدل اثربخشی، کاهش وزن با MariTide بین ۱۲.۱ درصد تا ۱۷ درصد بود، در حالی که در گروه دارونما تنها ۱.۴ درصد کاهش داشت.
دکتر یاستربوف افزود:«افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ معمولاً نسبت به افراد مبتلا به چاقی بدون دیابت، وزن کمتری از دست می دهند. بنابراین این نتایج بسیار امیدوارکننده هستند».
با این حال، دکتر استیون هیِمسفیلد، استاد مرکز تحقیقاتی Pennington در لوئیزیانا، که در این مطالعه مشارکت نداشت، اظهار داشت:«نرخ ترک مطالعه به دلیل عوارض جانبی دارو نسبتاً بالا بود و این موضوع باعث شد تا درباره نحوه دوزدهی دارو بیشتر فکر شود. افزایش تدریجی دوز احتمالاً باعث بهبود تحمل و حفظ شرکت کنندگان در مطالعه خواهد شد. ماریتاید می تواند برای فردی که چاقی شدید ندارد، عوامل خطر کمی مانند فشار خون خفیف یا چربی خون خفیف دارد، نیاز به کاهش وزن زیادی ندارد و تمایلی به مصرف روزانه یا هفتگی دارو ندارد، گزینه ای منطقی باشد».
درمان نوین FORWARD-101برای دیابت نوع ۱با استفاده از سلول های بنیادی
در یک مطالعه کوچک، تزریق یک باره دارویZimislecel (محصول شرکتVertex Pharmaceuticals) توانست عملکرد فیزیولوژیک سلول های جزایر پانکراس را بازیابی کرده و در مدت یک سال، نتایج درمانی بهتری از جمله استقلال از انسولین را برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱به همراه داشته باشد.
دکتر مایکل ریکلز، مدیر برنامه پیوند سلول های جزایر پانکراس و استاد دیابت و بیماری های متابولیک در دانشکده پزشکی پرلمان دانشگاه پنسیلوانیا، در سخنرانی خود گفت: «Zimislecel ، یک درمان سلولی در حال توسعه برای افراد مبتلا به دیابت نوع ۱است که با افت قند خون شدید و مکرر مواجه هستند. این درمان، مبتنی بر سلول های بنیادی آلوژنیک (غیربومی)، کاملاً تمایز یافته و تولید کننده انسولین است که از طریق تزریق به ورید پورتال برای پیوند داخل کبدی تحت یک استراتژی سرکوب ایمنی انجام میشود».
پس از تزریق Zimislecel، هر ۱۲ شرکت کننده در این مطالعه، پیوند موفق سلولی و عملکرد سلول های جزایر را نشان دادند. این عملکرد شامل تولیدC-peptide در پاسخ به گلوکز بود که در طول یک سال پیگیری حفظ شد. همچنین:
· همگی به سطح هدف HbA1c کمتر از ۷ درصد دست یافتند.
· بیش از ۷۰ درصد از زمانها را در محدوده هدف گلوکز خون ( ۷۰ تا ۱۸۰میلی گرم در دسی لیتر) سپری کردند.
· از روز 90ام تا پایان سال، هیچ گونه حمله شدید افت قند خون را تجربه نکردند.
· استفاده از انسولین خارجی را به طور چشمگیری کاهش دادند (میانگین کاهش دوز روزانه: ۹۲ درصد).
· ۱۰نفر از ۱۲شرکت کننده (۸۳ درصد) در پایان سال دیگر نیازی به انسولین خارجی نداشتند.
· هدف اصلی مرحله ۱/۲مطالعه، یعنی حذف حملات شدید افت قند خون همراه باHbA1c کمتر از ۷ درصد، محقق شد.
دکتر مارلون پرگنل، معاون تحقیقات و علوم در ADA، در بیانیهای مطبوعاتی گفت: «درمان با سلول های بنیادی امیدی واقعی برای استقلال از انسولین در بیماران دیابت نوع ۱ایجاد کرده و نوید بخش تحولی بزرگ در مراقبت از این بیماران است».
داروی خوراکی جدید برای دیابت نوع ۲ با اثربخشی چشمگیر
در کارآزمایی بالینی فاز ۳با عنوانACHIEVE-1 که بر روی ۵۵۹بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲انجام شد، داروی جدیدOrforglipron (محصول شرکت Eli Lilly) که یک مولکول کوچک غیرپپتیدی و خوراکی از نوع GLP-1 است، توانست در مدت ۴۰هفته سطح HbA1c را به طور قابل توجهی کاهش دهد.
دکتر جولیو روزن استاک، مشاور علمی ارشد در مرکز تحقیقات Velocity و استاد پزشکی در دانشگاه تگزاس در دالاس، در یک نشست خبری گفت:«Orforglipron ، این پتانسیل را دارد که دسترسی به درمان های GLP-1 را برای افراد بیشتری فراهم کند، زیرا مصرف آن آسان تر، تولید آن ساده تر و از نظر تئوری ارزان تر است».
در پایان هفته چهلم، میانگین کاهش HbA1c در گروه های مختلف به شرح زیر بود:
· گروه ۳ میلی گرم: ۱.۲۴درصد
· گروه ۱۲ میلی گرم: ۱.۴۷درصد
· گروه ۳۶ میلی گرم: ۱.۴۸درصد
· گروه دارونما: ۰.۴۱درصد.
تفاوت میانگین HbA1c نسبت به دارونما نیز به ترتیب زیر گزارش شد:
· گروه ۳ میلی گرم: ۰.۸۳درصد کاهش (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۱.۱- تا ۰.۵۶-)
· گروه ۱۲ میلی گرم: ۱.۰۶درصد کاهش (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۱.۳۳- تا ۰.۷۹-)
· گروه ۳۶ میلی گرم: ۱.۰۷ درصد کاهش (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۱.۳۳- تا ۰.۸۱-) تمامی این نتایج از نظر آماری معنادار بودند(P < .001).
تغییر وزن بدن از ابتدا تا هفته ۴۰ نیز به شرح زیر بود:
· گروه ۳ میلی گرم: ۴.۵ درصد کاهش
· گروه ۱۲ میلی گرم: ۵.۸ درصد کاهش
· گروه ۳۶ میلی گرم: ۷.۶ درصد کاهش
· گروه دارونما: ۱.۷ درصد کاهش(کاهش وزن در گروههای ۱۲و ۳۶میلی گرم نسبت به دارونما از نظر آماری معنادار بود، P < .001).
دکترروزناستاک افزود:« به نظر نمی رسد که وزن به نقطه ای ثابت رسیده باشد. احتمال دارد در زمان های بعدی کاهش بیشتری مشاهده شود. اما برای فردی با دیابت نوع ۲، رسیدن به HbA1c نرمال همراه با کاهش 7.25 کیلوگرم وزن، پاسخ درمانی فوق العاده ای است. این دارو پتانسیل تبدیل شدن به درمان خط اول برای بیماران دیابت نوع ۲ را دارد».
دکتر ریچارد پراتلی، مدیر مؤسسه دیابت AdventHealth، در مصاحبه ای گفت:«Orforglipron ، زیست دسترسی بسیار بالاتری دارد که آن را شبیه تر به داروهای مولکولی کوچک دیگر می کند. احتمالاً تولید آن ارزان تر از داروهای پپتیدی خوراکی است، زیرا نیازی به ترکیب با سماگلوتاید ندارد. همچنین، اگر نیازی به شرایط نگهداری خاص نداشته باشد، دسترسی جهانی به آن بسیار آسان تر خواهد بود. این مطالعه نشان دهنده ی نوعی تغییر در الگوی درمانی است، با دارویی از نوع GLP-1 که نیازی به تنظیمات پیچیده در نحوه ی مصرف ندارد».
در مطالعه ی INHALE-1 که بر روی ۲۳۰ کودک و نوجوان بین ۴تا ۱۷سال مبتلا به دیابت نوع ۱یا ۲انجام شد، مشخص شد که انسولین تکنوسفری(Afrezza، محصول شرکت Mannkind) که به صورت استنشاقی مصرف می شود، در مدت ۲۶هفته اثری مشابه با انسولین آنالوگ سریع الاثر بر سطح HbA1c دارد. همه شرکت کنندگان در ابتدا تحت درمان با تزریق های متعدد روزانه انسولین بودند.
دکتر مایکل هالر، استاد و رئیس بخش غدد کودکان در دانشگاه فلوریدا، در ارائه نتایج این مطالعه گفت: «پیام اصلی این تحقیق آن است که انسولین استنشاقی در کودکان مبتلا به دیابت، ایمن و مؤثر است».
در گروه دریافت کننده انسولین تکنوسفری، سطح HbA1c از ۸.۲۲ درصد در ابتدا به ۸.۴۱ درصد در هفته بیست و ششم افزایش یافت. در گروه دریافت کننده انسولین سریعالاثر، سطحHbA1c در ابتدا ۸.۲۱ درصد بود و در پایان مطالعه نیز بدون تغییر باقی ماند. در تحلیلی که یک شرکت کننده با عدم پایبندی شدید را حذف کرد، تفاوت در نتیجه اصلی تنها ۰.۱۴درصد بود که از نظر آماری برای اثبات عدم ضعف قابل قبول بود.
در گروه انسولین تکنوسفری، ده درصد از شرکت کنندگان در پایان مطالعه بهHbA1c کمتر از ۷ درصد رسیدند. همچنین در پانزده درصد از نوجوانان،HbA1c به میزان نیم درصد کاهش یافت، در حالی که در 29 درصد از افراد،HbA1c به میزان نیم درصد یا بیشتر افزایش یافت. شاخص توده بدنی(BMI) در این گروه نسبت به گروه دیگر پایین تر بود و تفاوت آماری معناداری داشت.
دکتر هالر تأکید کرد که بیماران باید بدانند که برای اثربخشی مطلوب، باید چندین بار در روز و حتی چندین بار پس از یک وعده غذایی از انسولین تکنوسفری استفاده کنند. این دارو نیاز به تنظیمات مکرر دارد، زیرا سریع ترین انسولین موجود است اما به سرعت نیز از بدن پاک می شود. او افزود: «در راستای ارائه ابزارهای متنوع برای مدیریت دیابت در افراد با تشخیص مادامالعمر، انسولین استنشاقی یک افزودنی مهم به جعبه ابزار درمانی است».
کاهش چشمگیر چربی بدن با ترکیب دارویی جدید بدون آسیب به عضله
در مطالعه ای با عنوان BELIEVE، ترکیب تزریقی بایماگروماب(محصول شرکتEli Lilly) با سِماگلوتاید زیرجلدی(Ozempic/Wegovy، محصول شرکت Novo Nordisk) در مدت ۷۲هفته منجر به کاهش چشمگیر وزن بدن و توده چربی شد، بدون آن که تأثیر جدی بر توده عضلانی داشته باشد.
دکتر لوئیس آرون، استاد تحقیقات متابولیک در دانشگاه Weill Cornell نیویورک، در نشست خبری گفت: «بایماگروماب یک آنتی بادی مونوکلونال است که مسیرهای activins و فاکتورهای تمایز رشد را در بافت عضله و چربی مسدود می کند. این یافته ها از بررسی بیشتر مهارکننده مسیر activinsبرای بهینه سازی میزان و کیفیت کاهش وزن در افراد مبتلا به چاقی حمایت می کند».
در این مطالعه، ۹ترکیب دارویی مختلف روی ۵۰۷ بیمار مبتلا به چاقی آزمایش شد. در گروهی که بایماگروماب با دوز ۳۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به همراه سِماگلوتاید با دوز ۲.۴ میلی گرم دریافت کردند، کاهش وزن بدن به میزان ۲۲.۱ درصد مشاهده شد. همچنین دور کمر به میزان ۲۱.۷ سانتی متر کاهش یافت، توده چربی کل بدن ۴۵.۷درصد کاهش داشت، چربی احشایی تخمینی ۵۸.۲ درصد کاهش یافت و توده عضلانی تنها ۲.۹ درصد کاهش پیدا کرد. در این گروه، ۹۲.۸ درصد از کاهش وزن ناشی از کاهش چربی بود و ۹۴ درصد از شرکت کنندگان حداقل ۳۰ درصد کاهش در توده چربی داشتند.
دکتر جاشوا نیومیلر، نایب رئیس بخش دارودرمانی در دانشگاه ایالتی واشنگتن و رئیس بخش آموزش و مراقبت سلامت ADA، که در این مطالعه مشارکت نداشت، گفت: «نگرانی بالینی ما در استفاده بلندمدت از این درمان ها، کاهش توده عضلانی است. این رویکرد بسیار جالبی برای مقابله با این مانع بالینی است. روش های دیگری نیز در حال توسعه هستند و باید ببینیم داده ها در نهایت چه چیزی را نشان خواهند داد».
مطالعه ی CATALYST
در بیماران مبتلا به هایپرکورتیزولیسم و دیابت نوع ۲کنترل نشده، داروی میفپریستون (با نام تجاری Korlym، تولید شرکت Corcept Therapeutics) طی ۲۴هفته، سطحHbA1c را حدود ۱٫۵ درصد نسبت به دارونما کاهش داد؛ این نتایج نهایی از مطالعه بالینی CATALYST به دست آمده است.
در بخش اول این مطالعه، پژوهشگران دریافتند که شیوع هایپرکورتیزولیسم در گروهی از بیماران باHbA1c بین ۷٫۵ درصد تا ۱۱٫۵ درصد که با داروهای متعدد تحت درمان بودند، برابر با ۲۴ درصد بود. در بخش دوم، ۱۳۶ بیمار مبتلا به هایپرکورتیزولیسم از بخش اول انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه دریافت کننده میفپریستون (که یک آنتاگونیست گیرنده گلوکوکورتیکوئید است) یا دارونما تقسیم شدند.
در پایان هفته ۲۴، سطح HbA1c در گروه میفپریستون از ۸٫۶۲ درصد به ۷٫۱۲ درصد کاهش یافت (میانگین تغییر مربعات کمینه: ۱٫۴۷- درصد؛ فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۱٫۷۹- تا ۱٫۱۴-)، در حالی که در گروه دارونما از ۸٫۴۱ درصد به ۸٫۳۶ درصد رسید (میانگین تغییر مربعات کمینه: ۰٫۱۵- درصد؛ فاصله اطمینان ۹۵درصد: ۰٫۵۶- تا ۰٫۲۷). تفاوت میانگین HbA1c بین دو گروه برابر با ۱٫۳۲-درصد بود (فاصله اطمینان ۹۵درصد: ۱٫۸۱- تا ۰٫۸۳-؛P < 0.001).
دکتر John B. Buse، استاد برجسته پزشکی و مدیر مرکز دیابت دانشگاه کارولینای شمالی، گفت: این تفاوت در کاهشHbA1c با وجود این رخ داد که شرکت کنندگان در گروه میفپریستون یک یا چند داروی ضد دیابت خود را کاهش دادند. او افزود: «از جهاتی، کاهش ۱٫۵درصدی HbA1c کمتر از میزان واقعی اثر بالقوه این دارو است».
گروه دریافت کننده ی میفپریستون همچنین کاهشهایی در وزن بدن، شاخص توده بدنی(BMI) و اندازه ی دور کمر نسبت به گروه دارونما داشتند.
دکتر Buseاظهار داشت که پروفایل ایمنی دارو مطابق با اطلاعات قبلی موجود درباره میفپریستون بود.
دکتر ریکاردو کورئا، استاد بالینی پزشکی، مدیر برنامه فلوشیپ غدد، عضو مرکز آدرنال و مدیر عدالت سلامت در مؤسسه تخصصی پزشکی کلینیک کلیولند، نوشت: «این مطالعه اهمیت غربالگری برای هر نوع هایپرکورتیزولیسم را در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲کنترل نشده، حتی با تلاش برای بهبود کنترل با داروها، برجسته می کند.آغاز درمان با میفپریستون در بیمارانی که کاندید جراحی نیستند یا منبع افزایش کورتیزول در آن ها ناشناخته باقی مانده، می تواند در آینده نزدیک یک گزینه درمانی باشد».
مطالعات REDEFINE 1 و REDEFINE 2: اثربخشی ترکیب دارویی CagriSema در کاهش وزن
پژوهشگران گزارش دادند که ترکیب دارویی کاگرلینتاید ۲٫۴ میلی گرم و سماگلوتاید ۲٫۴میلی گرم (محصول شرکت Novo Nordisk) که به طور هفتگی مصرف می شود و با نام اختصاریCagriSema شناخته می شود، در مدت ۶۸هفته باعث کاهش وزن قابل توجهی نسبت به دارونما در بیماران مبتلا به اضافه وزن یا چاقی، با یا بدون دیابت، شده است.
دکتر ملانی دیویس، استاد پزشکی دیابت در دانشگاه لستر بریتانیا، که نتایج مطالعهREDEFINE 2 را ارائه کرد، گفت:«CagriSema ترکیبی از یک داروی GLP-1 و یک آنالوگ آمیلین است. آنالوگ های آمیلین پیش تر وجود داشته اند، اما نه به صورت طولانیاثر مانند این دارو».
مطالعهREDEFINE 1 ، شامل ۳۴۱۷ بیمار مبتلا به اضافه وزن یا چاقی بدون دیابت بود، در حالی کهREDEFINE 2 شامل ۱۲۰۶ بیمار با اضافه وزن یا چاقی و دیابت نوع ۲بود.
در پایان هفته ۶۸، در مطالعه REDEFINE 1 و بر اساس مدل درمانی(treatment policy estimand)، میانگین درصد تغییر وزن بدن در گروه CagriSema برابر با ۲۰٫۴ درصد کاهش بود، در حالی که در گروه دارونما تنها ۳ درصد کاهش مشاهده شد. تفاوت میانگین بین دو گروه ۱۷٫۳درصد بود (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۱۸٫۱- تا ۱۶٫۶-؛P < 0.001).
در مدل محصول آزمایشی (trial-product estimand)، کاهش وزن در گروهCagriSema برابر با ۲۲٫۷ درصد و در گروه دارونما ۲٫۳ درصد بود؛ تفاوت میانگین ۲۰٫۴درصد گزارش شد (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۲۱٫۱تا ۱۹٫۷).
در مطالعه REDEFINE 2، در پایان هفته ۶۸و بر اساس مدل درمانی، میانگین درصد کاهش وزن در گروه CagriSema برابر با ۱۳٫۷ درصد بود، در حالی که در گروه دارونما تنها ۳٫۴ درصد کاهش مشاهده شد. تفاوت میانگین بین دو گروه ۱۰٫۴درصد بود (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۱۱٫۲- تا ۹٫۵-؛P < 0.001).
در مدل محصول آزمایشی، کاهش وزن در گروه CagriSema برابر با ۱۵٫۷ درصد و در گروه دارونما ۳٫۱ درصد بود؛ تفاوت میانگین ۱۲٫۶درصد گزارش شد (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۱۳٫۴- تا ۱۱٫۷-).
دکتر ریچارد پراتلی، که در این مطالعه مشارکت نداشت، اظهار داشت:«اثربخشی کاهش وزن در هر دو مطالعه REDEFINE 1 و REDEFINE 2 بسیار خوب بود و به سطحی نزدیک به آنچه در مطالعات دارویRetatrutide (محصول Eli Lilly) دیده ایم، رسید.
من فکر میکنم CagriSema جایگاه مهمی در درمان دارد. ما از مطالعات بالینی و تجربه های درمانی می دانیم که همه بیماران به یک دارو واکنش مشابهی نشان نمی دهند، بنابراین به گزینه های بیشتری نیاز داریم. همچنین میدانیم که اگرچه درصد قابل توجهی از بیماران در این مطالعات دچار عوارض جانبی می شوند، تنها تعداد کمی از آن ها مصرف دارو را قطع می کنند، که نشان می دهد بیشتر افراد می توانند با این عوارض کنار بیایند، درمان را ادامه دهند و به نتایج خوبی برسند».
در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۱و چاقی که از سیستم تحویل خودکار انسولین استفاده میکردند، داروی سماگلوتاید موجب بهبود زمان سپری شده در محدوده مطلوب قند خون، کاهش زمان افت قند خون و کاهش وزن بدن شد، آن هم با نرخ پایین هیپوگلایسمی نسبت به دارونما.
مطالعه یADJUST-T1D شامل ۷۲ فرد بزرگسال مبتلا به دیابت نوع ۱با سابقه حداقل یک سال بیماری بود که به مدت حداقل سه ماه از یکی از سیستم های تحویل خودکار انسولین(Medtronic 770G، Tandem Control IQ، یا Omnipod 5 از شرکت Insulet) استفاده می کردند. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه دریافت کننده ۱میلی گرم سماگلوتاید (Ozempic، شرکت Novo Nordisk) یا دارونما تقسیم شدند.
در هفته ی 26ام، ۳۶ درصد از افراد دریافت کننده سماگلوتاید موفق شدند هر سه معیار اصلی پیامد ترکیبی اولیه را برآورده کنند:
· حداقل ۷۰ درصد زمان ها در محدوده ۷۰ تا ۱۸۰میلی گرم بر دسی لیتربر اساس پایش پیوسته قند خون
· کمتر از ۴ درصد زمان ها زیر ۷۰ میلی گرم بر دسی لیتر
· کاهش وزن بدن به میزان ۵ درصد یا بیشتر، در مقابل، هیچ یک از افراد گروه دارونما به این معیارها دست نیافتند(P < 0.001).
· افراد دریافت کننده سماگلوتاید کاهش وزن بیشتری نسبت به گروه دارونما تجربه کردند؛ تفاوت میانگین تنظیم شده بین دو گروه برابر با ۸٫۸ کیلوگرم بود (فاصله اطمینان ۹۵درصد: ۱۰٫۶- تا ۷-).
دکتر Viral N. Shah، استاد پزشکی در بخش غدد و متابولیسم و مدیر تحقیقات بالینی دیابت در مرکز دیابت دانشگاه ایندیانا، در یک نشست خبری اعلام کرد:«سماگلوتاید در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱با شاخص توده بدنی بالای ۳۰ کیلوگرم بر متر مربع، در بهبود زمان در محدوده، کاهش وزن بدن بسیار مؤثر و از نظر ایمنی و پایداری نیز قابل قبول بود. تنها دو نفر از ۳۶شرکت کنندگان درمان را قطع کردند که مشابه مطالعات دیگر با دوز بالای سماگلوتاید در زمینه چاقی است».
دکتر Steven V. Edelman، استاد پزشکی در دانشگاه کالیفرنیا، سندیگو و بنیان گذار مؤسسه "کنترل دیابت خودت را به دست بگیر"، در مصاحبه ای گفت:«این مطالعه از این جهت منحصر به فرد بود که همه بیماران از سیستم تحویل خودکار انسولین استفاده می کردند و با وجود بهبود HbA1c و زمان در محدوده، هیچ تغییری در نرخ هیپوگلایسمی مشاهده نشد».
او افزود: بر اساس این مطالعه، که بدون شک یکی از بهترین مطالعات طراحی شده با کنترل دارونما در دیابت نوع ۱است، به نظر نمی رسد هیچ عارضه ای وجود داشته باشد که مانع تأیید آن توسط FDA شود. ایمنی دارو بسیار عالی بود.
منبع:
https://www.healio.com/news/endocrinology/20250813/new-treatments-for-diabetes-obesity-take-center-stage-at-ada